Naukowcy wciąż debatują nad zmianami jakie zachodzą w mózgu kobiety w czasie ciąży i po porodzie... Kobieta zmienną jest... Większość kobiet skupia się na rosnącym brzuchu i martwi się o figurę sprzed ciąży... Rozkłada ręce, gdy słyszy od partnera, że się zmieniła, albo od " życzliwych", że macierzyństwo na mózg jej padło. Cóż jako podwójną mama i na podstawie wnikliwych 6 letnich obserwacji mogę potwierdzić... zmiany w mózgu matki naprawdę zachodzą... obawiam się, że niektóre są nieodwracalne... i nawet gdy hormony ciążowe się wyciszą percepcja matki juz nigdy nie będzie taka sama.

Generalnie w ciąży mózg się kurczy o ok. 4% i potrzebuje 6. miesięcy, aby wrócić do poprzednich rozmiarów(!), 80 proc. kobiet w ciąży doświadcza jakiejś formy pogorszenia funkcji poznawczych. I o ile w Behavioral Neuroscience przeczytamy dla pocieszenia, że świeżo upieczonym mamom powiększają się struktury mózgu odpowiedzialne za motywację, emocje i zachowania opiekuńcze, to niestety niektóre zmiany w zachowaniu matek są nieco niepokojące... Kobieta sprzed i po urodzenia dziecka to kobieta z zupełnie innym mózgiem. Jesteś w ciąży? Urodziłaś dziecko? Zobacz jak zmienił się Twój mózg... trochę faktów... Do poczytania z przymróżeniem oka:)

1. Ciąża upośledza pamięć... Australijscy naukowcy donoszą, że kobiety w ciąży stają się bardziej zapominalskie. Ich pamięć działa nieco słabiej nawet do 12 miesięcy od porodu... moja pamięć niestety do swojej formy sprzed ciąży nie wróciła. Z powikłaniami po amnezji ciążowej nauczyłam się juz zyć. Wszystko muszę notować, spisywać w kalendarzu... albo wiązać supełki, bo gdy coś mnie rozproszy na drodze do notatnika jest duże prawdopodobieństwo, że kompletnie o tym zapomnę... Zresztą powszechne jest, że matki nawet jeśli pamietaja o wszystkim i o wszystkich często zapominają o sobie.

2. Anne Lamott napisała, że „każde dziecko rodzi się, zabierając mamie 1/3 jej mózgu”... mam dwójkę dzieci... 1/3 mego mózgu ledwie zipie...

3. Wyostrzenie zmysłów. Podczas porodu, w fazie parcia oksytocyna aktywuje nowe receptory, tworząc w mózgu setki nowych połączeń między neuronami. Efektem tego zjawiska jest niebywałe wyostrzenie zmysłów – węchu, słuchu, wzroku, dotyku. Dzieci „wdrukowały”się w mój mózg. Oczy mam dookoła głowy, płacz dziecka słyszę nawet głeboko śpiąć, czasem nawet mam przebłyski jasnowidzenia... jestem w permanentnym stanie czuwania, instynktownie stale gotowa na wezwanie dziecka... nabyłam supermoce! Najpowszechniejszą zdolnością paranormalną, która aktywuje się po porodzie jest radar w głowie. Lokalizator, który zna odpowiedź na każde pytanie " Mamo, gdzie jest?"

4. Kompletnie zmieniły się moje nawyki żwywienowe... w ciąży jadłam dla dwojga... teraz żywię się resztakami po dwójce dzieci

5. Zawsze byłam osobą uporządkowaną... poukładaną... może nie pedantyczną... ale jednak... Dziś nie wiem co powiedzieć bezdzietnym znajomym, których dziwi nocnik w salonie... Cóż... wysprzątane ( choć i granica brudu znacznie mi się przesunęła), kurze powycierane, a nocnik jest stałym elementem dekoracyjnym salonu, bo odpieluchowywane dziecko musi miec go w zasięgu wzroku... Bo to taki parentingowy design i ciekawy przypadek do zgłebienia przez neuroestetyków.

6. Hormony ciążowe robią z kobiet zawodowe płaczki... o ile w ciąży płacz na reklamie podpasek mogłam jakoś wytłyumaczyć... to dziś niestety sama się dziwie jak tandetne scenki potrafią mnie wzruszyć

7. Stan macierzyństwa porównywany jest ze stanem zakochania, które wiąże się ze zwiększonym dopływem oksytocyny i dopaminy do mózgu matki. Wytłumieniu ulegają negatywne emocje i racjonalne myślenie. 

8. Tylko matka zrozumie dlaczego matki jedzą batoniki w łazience... i to na pewno jest spowodowane jakimiś zmianami w mózgu, bo inaczej się tej absurdalnej praktyki wytłumaczyć nie da.

9. Matki to ascetki. Po porodzie włącza im się skrajny minimalizm. Uniwersalnym środkiem czyszczącym i higienicznym są chusteczki nawilżane, nie potrzebują snu, ciągle wszystkiego sobie odmawiają, a wiele popada w monotematyczność i każda rozmowa sprowadza się do tematu dziecka.

10. U matek da się zauwazyć wyraźną wielozadaniowość. Statystyczna matka wykonuje kilka czynności w tym samym momencie. Potrafi gotować obiad, zmieniać pieluchę, rozmawiać przez telefon, odpisywac na maile i trzaskać fotki na insta w tym samym czasie. Mistrzynie logistyki.

11. Matki stają się znacznie bardziej kreatywne. Wymyślaja kreatywne zabawy dla dzieci, edukacyjne zajęcia wszechstronnie rozwijające lub wykazuja się kreatywnością by ukryć, że im sie nie chce poświęcać czasu i eneregii dziecku... w obu przypadkach wybitna pomysłowość i kreatywność uaktywnia się po porodzie.

12. Odwaga i wola walki. Matki odkrywają zwierzęce zakamarki swojej natury. Są jak lwice gotowe walczyć o swoje potomstwo. Chronią je, karmią... raz aktywowany instynkt macierzyński każe matce stanąć w obronie jej dziecka bez względu na rodzaj zagrożenia. Według naukowców intensywne doznania sensoryczno- dotykowe jakie dostarcza matce dziecko mogą wywołać wzrost w kluczowych obszarach mózgu, które odpowiadają za jej macierzyńską motywację.

13. Ponieważ dzieci są nieprzewidywalne matka szuka stabilizacji i poczucia bezpieczeństwa u boku partnera... zastanawiacie się gdzie ta szalona kobieta sprzed ciąży? Wróci jak dzieci odchowa...

13. Macierzyństwo wpływa na cierpliwość

14. Najważniejsze. Matki są najmądrzejsze i wiedzą wszystko njalepiej na ich usługach skramentalne "bo tak"

Podobno już kwartał po narodzinach dziecka mózg kobiety wraca do pełnej formy... ale same przyznacie, że nic juz nie jest takie samo... percepcja matki się zmienia...

"Zły kocurek to prawdziwy kot – tak prawdziwy, jak tylko koty potrafią. Tak naprawdę Kocurek chciałby być dobry, ale nie do końca mu to wychodzi."

Nakładem wydawnictwa Mamania ukazały się właśnie dwa tomy przygód Złego Kocurka. Do tej pory fanką książek od Mamanii byłam ja:) Teraz do grona  fanów dołączyły również moje dzieci. Ale nie ma co sie dziwić, jak ktoś, kto wydaje mądre książki dla rodziców  i to komiks dla dzieci  poprostu musi być świetną propozycją dla małycxh czytelników. 

Książki o Złym Kocurku stworzył Nicka Bruel. Napisane i narysowane z humorem książki podbijają serca małych czytelników i ich rodziców, bo komiks sprytnie napisany jest i zawiera równolegle przekaz dla rodziców i dla dzieci... Kochany, słodki, milutki, koteczek... dzieci je uwielbiają... głaskać, przytulać, bawić się z nimi... ale każdy z nas wie, że koty chadzają własnymi drogami i co jak co, ale charakter, to one mają... Jak wiele kotów przewinęło sie przez nasze domostwo (aktualnie mamy 3), tak mój mąż świetnie wie, że jak kotu podpadnie ulubione buty będzie miał zasikane... Komiks, który łączy dawkę dobrego ( momentami absurdalnego) humoru z kompedium wiedzy o kotach. Przypomina stare dobre kreskówki i choć komiks wydaje się formą dla starszych dzieci mój 2,5 latek i 5 latka Kocurka ukochali. Może ze względu na liczne onomatopeje? Może dlatego, że syn i córka są kociarzami? Nie mam pojecia... wiem za to, Że świetnie sią bawiłam czytając z kilkulatkami komiks!

"Dzisiaj Zły Kocurek obchodzi urodziny! Jeśli tylko uda się go dobudzić... Będzie tort czekoladowy . Nie, kotom nie wolno jeść czekolady! Zły Kocurek uwielbia tort z wątróbki i rybek. Będą też goście. I prezenty! Tylko pamiętajcie - uważnie wybierajcie upominki dla Kocurka" ... bo nie łatwo mu dogodzić...

Takiej książki twoje dziecko jeszcze nie miauuuo!

Zbigniew Lew -Starowicz to wybitny polski seksuolog, autor licznych książek popularnonaukowych, związanych głównie z zagadnieniami dotyczącymi seksualności. Barwna i kontrowersyjna postać pod ostrzałem feministek i biskupów :) 

W swoim gabinecie przyjmował polityków, biznesmenów, księży, artystów, a nawet pracowników tajnych służb i mafiosów! Jest konsultantem krajowym, prezesem Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego, biegłym sądowym, prowadzi prywatny gabinet, wykłada na trzech uczelniach... a przekroczył siedemdziesiatkę... W Sieradzu, skąd pochodzi, nikt wcześniej o seksuologii nie słyszał. Choć w domu Starowicza o seksie mówiło się otwarcie, a ojciec nawet niepokoił się jak w sobotni wieczór jego syn czytał książkę zamiast być na randce, to jednak rodzice mieli nadzieję, że zostanie internistą, ewentualnie kardiologiem, a sąsiedzi współczuli...

"Pan od seksu" to historia najbardziej znanego seksuologa w Polsce, niestrudzonego edukatora rodaków, który przejechał kraj wzdłuż i wszerz, by uczyć sztuki kochania w szkołach, w wojsku, PGR-ach i na tajnych spotkaniach...  Biografia wyjaśnia wiele kwestii związanych z karierą profesora. Wierzący seksuolog z wojskowej rodziny... Pokazuje wpływy Kościoła na seksuologię... Publicznie przyznaje, że w pierwszej książce „Eros, natura, kultura” zgodnie z nauczaniem Kościoła ostro krytykuje masturbację, zaleca leczenie homoseksualizmu i to był błąd. Dziś podkreśla, że zawód lekarza jest tym, który jest ponad narodami, ponad wyznaniami i ideologiami, dla Starowicza od doktryny ważniejszy jest człowiek. "Jestem nie tylko seksuologiem, ale i psychoterapeutą. Nie jestem misjonarzem religijnym, więc nie leczę religią, ale żeby zrozumieć bardziej problemy Katolika, muszę znać też Biblię. Znam też doskonale Koran i jeśli przyjdzie do mnie wyznawca Islamu, a jego problemy seksualne będą związane z religią, będę się mógł posłużyć cytatami z Koranu." Na kolejnych stronach buduje nam się obraz konfliktu Państwa i Kościoła. Starowicz opisuje najdziwniejsze przypadki, o jakich usłyszał na kozetce, anegdoty o pacjentach oraz przedstawia swoje spojrzenie na życie seksualne Polaków w PRL-u i dziś.

"Pan od seksu" to autobiografia napisana lekkim piórem. Książkę czyta się jak spisywane co wieczór wspomnienia... mając poczucie obcowania z kimś szanowanym i jednocześnie skromnym. Książka nie jest nastawiona na skandal, czy szokowanie. Zawód seksuologa chyba każdego gdzieś tam ciekawi... A Starowicz  pokazuje, że seksuolog to " normalny" zawód. Stoicki dystans, profesjonalizm, misja i ogromny takt... taka wizja Starowicza buduje się strona po stronie. Chcecie wiedziec dlaczego Starowicz pokłócił się z Karolem Wojtyłą? Dlaczego zaczął palic fajkę? Co to jest Erekton? Albo czy strychnina na erekcję, to dobre rozwiązanie? Jak o swoim seksie opowiadają kobiety, a jak mężczyźni? Polecam lekturę 

Jak nauczyć dzieci dumy z tego, że są Polakami i jak obchodzić z nimi nasze święta państwowe ? Trudna sprawa... czasy, gdy Polski nie było na mapie są abstrakcją dla mojego pokolenia, a jak wpoić postwy patriotyczne dzieciom XXI wieku? Aby w przyszłości dziecko rozumiało słowa Polak, Polska, patriotyzm, Ojczyzna, należy działać „małymi kroczkami” i metodami dostępnymi percepcji dziecka, najlepiej w formie zabawy i przy okazji pewnych wydarzeń... 11 listopada to dla Polaków, jedna z najważniejszych dat w kalendarzu. Właśnie wtedy obchodzimy Narodowe Święto Niepodległości. To właśnie 11 listopada 1918 r., po 123 latach zaborów, nasz kraj znów pojawił się na mapie Europy. Odrodziło się państwo polskie. Marzenia pokoleń stały się rzeczywistością. Dla wielu Polaków to dzień zadumy nad historią i okazja do wyrażenia uczuć patriotycznych...

"— Kto ty jesteś? 

— Polak mały. 

— Jaki znak twój? 

— Orzeł biały.

 — Gdzie ty mieszkasz?

 — Między swemi.

 — W jakim kraju?

 — W polskiej ziemi. 

— Czem ta ziemia? 

— Mą Ojczyzną."

Z okazji przypadającego 11 listopada święta odzyskania niepodległości Instytut Pamięci Narodowej wydał edukacyjną grę planszową „Polak Mały” skierowaną do najmłodszych. Poprzez zabawę 48 czerwonymi i białymi kartami, zapoznaje dzieci z polskimi symbolami narodowymi takimi jak flaga, herb i hymn narodowy. Propozycji zabawy jest kilka, dedykowanych różnym przedziałom wiekowym. U nas sprawdziły się puzzle i memo. Vi była zachwycona, bo Mazurek Dąbrowskiego poznała w przedszkolu. Gra jest ciekawą alternatywą dla nudny i patosu tradycyjnych pomocy do nauki historii. Dziecko uczy się przez zabawę. "Polak Mały" to ideale wprowadzenie do rozmowy o Polsce w kontekście obchodzonego dziś Święta Niepodległości. Gra wydana estetycznie, ładne, sztywne karty... choć przyznaję nie jestem fanką tytułowgo Polaka... chłopiec jest narysowany w stylistyce, której po prostu nie lubię :)

Zanim zostałam mamą marzyłam by mieć syna... Od zawsze, chłopiec Viktor i koniec kropka. Mąż próbował wybić mi ten pomysł z głowy, ostrzegając, że jak chłopak wda się w niego, to biada mi... Cóż miał rację... wykapany tata i ten zadziorny charakterk, to też zdecydowanie po moim mężu... Nie ma lekko... bywa ciężko... Gdy na usg poznałam płeć nie bałam się jaka będe matką, bo przeciez już nią byłam... ale wychowanie córki to inna inszość... wychowanie chłopca to nie lada wyzwanie... 

Choć będąc w ciąży czytałam liczne publikacjena temat wychowywania chłopców. Choć panicznie się bałam, że będę popełniać liczne błędy, bo córkę wychowuje sie inaczej... Bo przecież każdy nam powie,że chłopcy to czarna magia, testosteron i same problemy ( no chyba, że grzeczne mamisynki, ale to jeszcze gorzej). Jedno zrozumiałam. Nie wychowuję syna na mężczyznę. Nie muszę, bo on mężczyzną się urodził. Moja rola jest inna... Ważniejsza, trudniejsza... dzięki mojej miłości i naszej relacji Igor może w przyszłości stać się mądrym mężczyzną, dobrym człowiekiem, kochającym mężem i ojcem. Ogromna odpowiedzialność na mnie spoczywa... i strach czy podołam czasem paraliżuje... Miłość matki do syna cierpliwa jest... Odpowiedzialna jest... Bezpieczna więź... to prawdziwe wyzwanie każdej matki... Niski poziom konfliktu dla jego dobra... potwierdzony naukowo wpływ matki na syna... jak mi poszło oceni ewentualna synowa:)

Igor. Mój syn. Mały mężczyzna, który mi ufa bezgranicznie, który co noc drepcze z bidonem do mego łóżka by się przytulić i rano obudzić się u mego boku, o śniadanko o nieludzkiej godzinie sterroryzować... Uroczy chłopiec, który potrafi zatrzymać się, dać buziakia i pobec dalej ot tak po prostu. Każdego dnia wystawia mą cierpliwośc na próbę, gorzej ma chyba tylko kot, którego Igor sobie upodobał i uczynił obiektem wątpliwej czułości... Potrafi mnie wyprowadzić z równowagi i każdego dnia kalejdoskop jakże skrajnych emocji mi funduje. Choć mówić mu się nie chce, potrafi na kilkadziesiąt sposobów wypowiedzieć słowo mama... Zadziorny bardzo, zwinny i sprytny. Wszędzie go pełno... Rzadko się męczy, mało sypia... szczerze nie wiem kiedy jego organizm się regeneruje i skąd on ma tyle energii. Umie powiedzieć NIE i upiera się często bez sensu, a jednak nie mogę powiedzieć, że jego asertywnośc to wada. Ciekawy świata, wszystko musi sprawdzić... Lubi ładne kobiety, duże samochody i dobre jedzenie. Choć bije się z siostrą, potrafi przyjść i przeprosić... Pocieszyć bez słów, gdy wyczuje, że ktoś w duchu płacze. 

Nie słucha mnie, włazi mi na głowę i czas przeciąć pępowinę... podobno, tak twierdzi moja mama... Która wychowała trzy córki i małego, energicznego chłopca o bycie niegrzecznym posądza

Kocham go... Kocham ineczej niż córkę moją kocham... Miłością bezwarunkową, wybaczającą... Wiecej cierpliwości do niego mam i chyba na więcej przewinień przymykam oko. Patrzę w te jego piekne oczy i przepadłam jestem jego... Stanowcza bywam, bo strasznie to trudne, gdy w uszach brzęczy błagalne MAMO... tylko on potrafi mnie tak podejść... Zanim zostalam mamą miałam wizję w głowie, koncepcję jak będę wychowywać dzieci, jaką będę matką... Igor mocno tą wizję zweryfikował. Dziś mam realne oczekiwania... Pokłady miłości, nieskąpienie bliskoći, akceptacja, unikanie nadopiekuńczości... Mój mały synek jest coraz bardziej samodzielny, chcę mu towarzyszyć gdy będzie przedszkolakiem, nastolatkiem, młodym mężczyzną... i chcę robić to mądrze. Podobno aby "dobrze" wychować chłopca matka musi być szczęśliwa, silna, pewna siebie... Uczę się taka być... Uczę się go kochać mimo wszystko, a nie za coś... Bo oto on mój realny syn mnie potrzebuje, a nie moja wyimaginowana jego wizja, czy społeczny twór" prawdziwego mężczyzny" który mam wychować. Poznajemy się, docieramy... i patrzę na mojego syna i myslę sobie fajny z niego chłopiec, ma zadatki na fajnego mężczyznę... oby taki pozostał... i obym ja nie zawiodła...

"Związek matki z dzieckiem jest paradoksalny i w pewnym sensie tragiczny. Wymaga jak najintensywniejszej miłości ze strony kobiety, a miłość ta ma dziecku pomóc wyswobodzić się od niej, aby stać się w pełni niezależnym osobnikiem." Erich Fromm

Oillan to pierwsze emolenty oferujące komplementarną pielęgnację w okresie ciąży i macierzyństwa - dla mamy i dziecka. Seria Oillan Mama przywraca równowagę fizjologiczną oraz wspomaga naturalny system ochronny skóry. Bezpieczeństwo potwierdzone zostało w testach z udziałem kobiet w ciąży i po porodzie, wśród osób z alergicznymi chorobami skóry. Skóra kobiety ciężarnej jest bardzo nieprzewidywalna. Jest zdecydowanie bardziej wrażliwa i częściej reaguje na kosmetyki podrażnieniem lub wysypką. Preparaty Oillan Mama mogą być stosowane już od 8. tygodnia ciąży oraz w trakcie karmienia piersią. Receptury nie zawierają kompozycji zapachowej, barwników, parabenów, posiadają pH fizjologiczne. Najczęstszym problemem, na który narzeka około 80 procent matek, są rozstępy ciążowe. Elastyczność skóry w okresie ciąży poddana jest wielkiej próbie. Zagrożona jest przede wszystkim skóra brzucha. Oprócz rejonu brzucha, rozstępy mogą powstać również na biodrach, pośladkach, udach i biuście... szczególnie jeśli doszło do znacznego przyrostu wagi u ciężarnej kobiety. W pierwszej ciąży regularnie wklepywałam specyfiki dla kobiet ciężarnych, smarowałam brzuch olejem moigdałowym, w drugiej brzuch pojawił się nagle w ostatnim trymestrze i niestety rozstępów nie udało mi się uniknąć...

Jesteście ciekawe kosmetyków Oillan mama ? Napiszcie w komentarzu pod postem jak dbacie o swoje ciało w czasie ciąży? Najciekawszy komentarz nagrodzę zestawem kosmetyków Oillan mama- multikatywny balsam przeciw rozstępom, aktywnie ujędrniający balsam do ciała, żel pielęgnacyjny do piersi. Na Wasze odpowiedzi czekam do 12.11.2014.