Ostatni weekend spędziłam w Gdańsku na Blog Forum... Tych którzy czekają na relację i pikantne plotki z blogosfery rozczaruję... Traktuję ten wyjazd jak pewien kamień milowy na drodze samorozwoju... Starałam się chłonąc i wynieść jak najwięcej. Słuchałam notowałam, podczas niektórych prelekcji jak bóbr płakałam. Teraz muszę sobie w głowie poukładać:) Jedno jest pewne blogosfera to bardzo hermetyczne środowisko. Paradoksalnie bloga może założyć każdy... ale nie każdy zostanie blogerem... Będąc blogerką parentingową czułam się iście egzotycznie wśród tych wszystkich blogerów odpowiedzialnych społecznie, marketingowych rekinów i pozowania w blasku fleszy na ściance:) Miłe spotkania, ciekawe rozmowy... Jedni mnie rozczarowali inni mile zaskoczyli. Nieudany obiad w chińskiej restauracji, w której pani podała mi ryż z jajkiem zamiast krewetek zaowocował naprawionym telefonem,  zostałam specem od pieluszingu i wiem że 90% wizerunku to dobra kreacja...

Prowadzę bloga... ale czy jestem blogerem? Jestem mamą lubię , to co robię, ale nie jestem blogiem... uświadom to sobie:) W ten weekend będę się kształcić, jadę na Blog Forum Gdańsk. Celem tegorocznej konferencji nie będzie kształcenie blogerów. Będzie inspirowanie historiami innych blogerów, koncentrować się będzie na praktycznych umiejętnościach wynikających z blogowania... I chyba inspiracji właśnie potrzebuję. Inspiracji, która mnie zmotywuje:) To, że przeczytałam książkę Kominka nie przewróciło mi w du..., ale uświadomiło, że wkładam w prowadzenie bloga wiele wysiłku, czasu, pracy... i własnie jako pracę, która łączy przyjemne z pożytecznym blogowanie powinnam zacząć traktować. Jako pracę, która pozwala mi realizować moją pasję... A że do tego, co robię podchodzą profesjonalnie i nie robię nic po łebkach mam  zamiar w ten weekend chłonąć i jak najwięcej słuchać...  wymieniać blogowe doświadczenia... Blog Forum Gdańsk - 48 godzin blogowego święta z udziałem blogerów i vlogerów, prelegentów oraz internautów on-line...Będę tam i ja:)!

Ech jestem psychosomatyczną schizolką...wyjeżdżam dziś do Gdańska... robię coś dla siebie, a łączę się w pseudo chorobie z Igorem... Czas przeciąć pępowinę, 3 dni odpoczynku od dzieci, to powinno być błogosławieństwo, a ja tymczasem mam lęki separacyjne i tęsknię zanim wyjechałam... Wiem, że pan tata sobie poradzi, nie wiem na ile złe samopoczucie Igora to kiełkująca choroba, a na ile syn mój czuje, że mamusia wyjeżdża... A mama łyka tabletki, szykuje prowiant... tylko sama jakoś nie spakowana, bo czasu i sił brak, bo nie mam, co na siebie włożyć... Bo nie wiem czego się spodziewać po Blog Forum w Gdańsku... Nie należę do blogerskich klik, parenting, to nie lajfstajl, ja łatwo nie nawiązuję nowych znajomości... i nie wiem czy w tłumie blogerów i blogerek się odnajdę...