Coraz bliżej święta... Błogie obżarstwo, czas w gronie rodzinnym i wylegiwanie się przed telewizorem u
babci... Tak to będzie miły czas... Śnieżnobiały Kraków, grzane wino na Świątecznym Rynku... Najpyszniejszy barszcz prababci Julci... Igor i jego niepohamowany apetyt...

Zastanawiacie się, co będą oglądać Wasze pociechy? Bo ja już dobrze wiem:) Na MiniMini+ bajkowa uczta dla małych miłośników dobrych bajek... Stacja MiniMini+ przygotowała specjalną świąteczną ramówkę, w której znalazły się animowane pełnometrażowe produkcje czołowych światowych wytwórni. Mali widzowie i ich rodzice będą mogli obejrzeć filmy ze znanymi i lubianymi bohaterami bajek...

Są filmy bez których trudno sobie wyobrazić Boże Narodzenie... Wiadomo bez Kevina nie ma Świąt... ale cóż jeszcze można obejrzeć, by wprawić się w świąteczny nastrój? Od początku grudnia oglądam z dziećmi kolejne filmy, bajki, które sprawiają, że wyczekuję Gwiazdki jeszcze niecierpliwiej...  A moim dzieciom przybliżają magię Świąt pięknymi świątecznymi obrazami... W Krakowie wyślę Vi z tatą do kina na Krainę Lodu... na razie oglądamy klasykę... Ulubiony film Vi to Ekspres Polarny, Igora... Małpie Święta z Georgem...  Filmów z kategorii świąteczne kino familijne jest co niemiara, poniżej kilka naszych ulubionych pozycji...

1/2/3/4/5/6/7/8/9/10/11/12/13

To nasza druga zima na wsi... Próba sił, lekcja pokory... nieziemskie widoki... PIĘKNIE JEST... wizualnie... bo fakt braku drogi dojazdowej, to najpiękniejszych nie należy... Gdy przyjdzie taki Orkan Ksawery, nawieje metr śniegu, to uświadamiasz sobie jak bezbronną i nieporadną istotą jest człowiek w obliczu żywiołu... I doceniasz, jak dobrze mieć dobrych sąsiadów... którzy pług do Ciebie podeślą, zakupy pomogą zrobić i przez zaspy przynieść... Gdy mieszkasz na wsi miastowa anonimowość przytłacza, bo wiesz, że samemu bywa ciężko i dobrze jest mieć sąsiadów, którzy zadzwonią sprawdzić, czy zima nie dała Ci w kość... Pamiętacie te promocje kup lodówkę pełną harnasia czy innego napoju? Ja chciałabym taką lodówkę pełną ulubionych produktów, bo do sklepu daleko... Więc praktykuję od piątku kreatywną kuchnię, opróżniam zamrażalnik i próbuję robione latem przetwory w poszukiwaniu smaku, który za mną chodzi... Też tak macie, że zjedlibyście to, czego akurat nie ma w lodówce? Czekam na odwilż... paczki trzeba na pocztę zawieźć, kurierzy nawet nie podejmują próby dojazdu... ciekawe doświadczenie alienacji we własnym domu... Zimowa aura zweryfikowała wszystkie plany... Teraz plan jest jeden: byle do wiosny...

Od dłuższego czasu się wzbraniałam... ale czas spojrzeć prawdzie w oczy jestem uzależniona od komputera... a może trafniej byłoby powiedzieć zależna...? Bo od wczoraj bez laptopa jak bez ręki... jeszcze nie dociera do mnie fakt ile danych straciłam... może dlatego, że już kilka razy żegnałam się z moim 9 letnim Acerem, jego stan agonalny trwa od jakich dwóch lat... sfatygowany, z klawiszami wydłubanymi przez Igora... Straciłam narzędzie pracy, domowy budżet nowego nie przewiduje... nie wiem czy śmiać się czy płakać... Bo dla rozrywki mam książki, dwójkę dzieci, telefon wifirifi i te sprawy... ale jak chcę pracować, to muszę się wprosić na komputer męża którego nie znam, nie lubię i nie mam na nim ani swoich programów, ani danych... Wyobrażacie sobie, że dziś musiałam ściągnąć OpenOffica, żeby otworzyć dokument ? Jak można nie mieć tak podstawowych programów na komputerze... nie mówiąc już o mojej wtyczce Silverlighta...? Złośliwość rzeczy martwych... Wielka kumulacja przywiana przez Ksawerego...  Jak żyć?:) Tymczasem dopóki nie opanuję sytuacji będzie mnie mniej... odpoczniecie trochę ode mnie, a i ja może po przymusowym urlopie od blogowania wrócę ze zdwojoną siłą... Kto wie...?

No i mamy zimę... ba nawet Mikołajki za nami... Wczoraj szłam spać była jesień... dziś wstaję i Orkan Ksawery przywiał śnieg i mróz... Nawiało... Biało... Nie, chyba jednak nie byłam, podobnie jak drogowcy, gotowa na atak zimy... Dobrze, że chociaż uśmiechy dzieci wypełniały dzisiejszy dzień... Był Mikołaj jest zabawa i to rozkoszne dziecięce: Mamo spełniły się moje marzenia! Zawsze marzyłam o domku drewnianym i mebelkach i jest śnieg...o zimie też marzyłam... Igor był tak podniecony prezentem, ze nawet śniadania się nie domagał... Piszę ten post, a dzieci się bawią... wcale nie wybierają się do spania... A ja owszem chętnie bym się hibernowała i tą zimę przespała...

Dzieci śpią w oczekiwaniu na Mikołaja... tzn Vi, która martwi się, czy Mikołaj aby na pewno trafi, czy mogę mu powiedzieć, że była grzeczna ( czyżby miała coś na sumieniu?)... Igor w błogiej nieświadomości, ze jutro będzie na niego czekał garaż parking dla autek... O czym marzą moje dzieci? Vi dość monotematyczna jest: sukienki, buty... Igor jakby mówił... może by podyktował listę prezentów, a tak mama, która totalnie nie zna się na chłopięcych zabawkach musi pokombinować:).

1/2/3/4/5/6/7/8/9/10/11/12

1/2/3/4/5/6/7/8/