Czyżby wiosna? Czasem, gdy słońce budzi mnie o poranku wydaje mi się, że to już... Gdy budzą mnie słoneczne promienie, a nie mrożąca amplituda temperatur, gdy piec wygasa... Gdy wieczorem chwyta przymrozek rozkładam ręce... Do Przedwiośnia  Żeromskiego nie pałałam entuzjazmem... miejskie przedwiośnie pachnie roztopową kupą na trawniku, widać jak na dłoni, którzy dumni posiadacze czworonożnych pupili sprzątali odchody po swoim piesku... Niemniej w mieście szybciej wiosna jest... roztopy spływają do studzienek, MPO zamiecie resztki zimy i rozłoży zielony dywan... Wiejskie przedwiośnie błotnym SPA jest... Zapach rześki, błoto po pas... ale zawsze można facjatę wystawić na pierwsze promyki słońca. Gumaki czas wyjąć i ruszyć na spotkanie wiosny. Przewietrzyć zakiszone przez zimowy czas ciała... W markecie kupić wiosenne kwiaty w promocyjnej cenie i wydreptać ścieżkę do lata...

Niedługo minie rok od naszej przeprowadzki do wiejskiej głuszy...Udało się przetrwaliśmy zimę...czy jestem już wieśniakiem? Zdecydowanie nie! Drewna rąbać dalej nie umiem:) Czy tęsknię do miasta? Czasem...a na pewno do Krakowa...Zmiana ogromna, ale daliśmy radę... Piękne przedwiośnie dziś, refleksyjny spacer w błocie po pas, błogie lenistwo...i ogromne zmęczenie chyba z nadmiaru tlenu bo w sumie nic dziś nie robiłam... Czekam na cieplejsze dni, na nieskrępowany czapką podmuch wiatru we włosach, zapach trawy, śpiew ptaków... taa komary już dziś widziałam...ale na nie nie czekam. Marzą mi się wakacje...ciepły piasek pod stopami...marzenia. " Piękna ta nasz kraina, co mamo?" powiedziała dziś Vi i pobiegła w las...piękna jakby tak obiektywnie spojrzeć...