Czasem tak mam, że jak mam doła, jak mi źle... to jeszcze adekwatnym filmem się dobiję... może to takie podświadome przeniesienie negatywnych emocji... skupiam się na tragediach bohaterów, zamiast na własnych...  Potem pół nocy przeżywam, a jakby, co to te łzy na policzku, to film wzruszający był...

Przyznajcie się ile razy za małolata rzuciliście rodzicom w twarz, że na pewno podmienili Was w szpitalu? Że nie mogą być Waszymi rodzicami? No way błąd położnej... Tekst standard... ale dopiero jak zostanie się rodzicem można odczuć ból takiej sytuacji... Ból matki, która nie jest matką dziecka, które wychowywała i dramat dziecka, które nie jest dzieckiem matki która go kochała...  Abstrakcja, najgorszy koszmar rodzica... sensacja jak z okładki tabloida... a czasem się zdarza... czasem życie przewrotne pisze scenariusze i wystawia nas na ciężką próbę... I jak w tym poczuciu krzywdy, gdy świat wali nam się na głowę zadać fundamentalne pytanie o wyższość rodzicielskiej miłości nad więzami krwi...? Zastanawialiście się kiedyś? Czy pokrewieństwo naprawdę jest ważniejsze od przywiązania, wspólnej historii, spędzonych razem lat, zbudowanej więzi, miłości? Matka, która dała życie, Matka która urodziła kontra Matka która wychowała, kochała, towarzyszyła, współodczuwała...

„Jak ojciec i syn” to niezwykły portret współczesnej rodziny, która dowiaduje się, że zaraz po porodzie zamieniono w szpitalu dzieci i ich syn nie jest ich biologicznym dzieckiem. Czy jednak więzi w rodzinie zależą tylko od więzów krwi? Państwo Nonomiya pewnego dnia odkrywają, że od sześciu lat wychowują nie swoje dziecko. W szpitalu ich syn został podmieniony z innym chłopcem. Szybko odnajdują drugą poszkodowaną rodzinę i równie szybko sprawę rozwiązują w sądzie. Decyzje zapadają, ale dylematy i emocjonalne rozdarcie pozostają. Obie rodziny muszą rozważyć, co zrobić ze świadomością, że przez lata obdarzali miłością nie swoje dziecko. Rozpoczynają delikatny proces zamiany chłopców, ale im większy porządek zaprowadzają w swoim życiu, tym większy chaos odczuwają w swoich sercach i głowach. Hirokazu Koreeda jest wzruszającą refleksję nad ojcostwem i wyjątkową relacją ojca z synem. Hirokazu zadaje fundamentalne pytania o relacje rodzinne. O to, co jest dziedziczne, co nabyte, co wyuczone, a co genetyczne. Przeprowadza swoich bohaterów przez to traumatyczne przeżycie uczciwie i z troską o psychologiczną prawdę postaci. Uruchamiając przy tym w nas całą masę przemyśleń na temat dobrego i złego wychowania, więzów krwi i tych, które buduje się z czasem. Tak samo z dzieckiem, jak z zupełnie obcą osobą, która pewnego dnia po prostu wkracza do naszego życia. Co czyni z nas dobrych rodziców? Czy więzy krwi wystarczą, czy też na miłość dziecka trzeba sobie zapracować? A co najważniejsze, jak w czasach pośpiechu, nadmiernych wymagań i stresu wychowywać swoje dziecko, aby było szczęśliwe?

Wzruszający, mądry film... polecam...

Część druga cyklu, czyli co mama wsmarowuje, wklepuje... i jak się łudzi, że może ciut schudnie od samego balsamu... w końcu obiektywnie rzecz biorąc już podczas samej aplikacji kremu może jakaś kaloria się spali:)

1. Olejek po depilacji Eveline

Działa kojąco, naprawczo i odżywczo, pozostawiając skórę aksamitnie gładką i elastyczną. Minimalizuje ewentualne podrażnienia skóry powstałe w trakcie depilacji.

2. Le Petit Marseillais, żel pod prysznic Kwiat Pomarańczy

Delikatnie oczyszcza i nawilża skórę. Efekt miękkiej, nawilżonej i odżywionej skóry. Kwiat pomarańczy relaksuje, pomarańcza odświeża i tonizuje. Naturalne składniki, neutralne pH dla skóry, nie testowany na zwierzętach.

3. Le Petit Marseillais, mleczko nawilżające masło shea&migdał

Masło Shea odżywia i optymalnie nawilża, olejek arganowy wygładzający skórę, a do tego słodkie migdały. Dzięki lekkiej konsystencji mleczko nawilżające Le Petit Marseillais w jednej chwili wnika w głąb skóry, spełniając jej potrzeby i zapewniając komfort. Skóra relaksuje się, jest miękka, nawilżona i pachnąca. Uwielbiam ten efekt gładkiej skóry,  niestety rozczarował mnie zapach... jakiś taki sztuczny na dłuższą metę

4. Lactissima

Niby nie jest zły, ale ja chyba już zawsze będę fanką płynu ginekologicznego Lactacyd

5. Balsam wyszczuplająco- ujędrniający Soraya

Nie jestem regularna w smarowaniu, od samego kremu nie schudnę, ale przynajmniej mam satysfakcję, że coś robię:) Na pewno poprawia jędrność i elastyczność skóry. Formuła balsamu została wzbogacona o ekstrakty ze skrzypu polnego i Centella asiatica, które stymulują i wspomagają syntezę kolagenu w skórze, poprawiając jej jędrność, elastyczność i zapobiegając wiotczeniu.

6. Krem do biustu Soraya

Poprawia jej jędrność i elastyczność skóry dekoltu, biust wyglądał na pełniejszy i bardziej atrakcyjny. Zapewnia efekt „push-up”, podnosi ładnie modeluje biustu. Polecany przez pewną blogerkę parentingową i mi przypadł do gustu :)

Została Wam kasza gryczana z obiadu? Mam dla Was propozycję nie do odrzucenia, zróbcie z niej placki :) Proste, smaczne w myśl zasady w mojej kuchni nic się nie marnuje:)

Składniki:

2-3 szklanki kaszy gryczanej

pęczek pietruszki

ser feta

2 jajka

2 ząbki czosnku

sól, pieprz 

bułka tarta

Ser rozgniatamy widelcem, wyciskamy czosnek, dodajemy kaszę, posiekana natkę pietruszki, wbijamy jajka. Wszystko dokładnie mieszamy i podsypujemy bułką tartą, dla uzyskania bardziej zbitej konsystencji, Smażymy na rozgrzanej patelni wysmarowanej wacikiem nasączonym oliwą.

Są pyszne z kleksem śmietany i wędzonym łososiem, moja córka profanuje je keczupem...

"Twórcza aktywność dziecka to wielka wartość dana mu przez naturę. Można ją pielęgnować, rozwijać i uszlachetniać, ale można ją również hamować i wypaczać. Gdy się wskutek złych okoliczności zdegeneruje, stanie się martwa, a dana jednostka będzie ślepa i nieczuła na działanie form i barw". S. Popek  

Gdy Vi była mała szybko kupiliśmy jej kredki, farby... chcieliśmy wspierać jej rozwój, dać jej wszystko... Zresztą dziewczynki, to takie artystyczne dusze... delikatne, wrażliwe... Wizja małej artystki zrodzona w rodzicielskiej głowie. Igor od urodzenia wykazywał się sprawnością fizyczną, zamiłowanie do motoryzacji i ponad wszystko upodobał sobie destrukcję przyborów papierniczych starszej siostry... Stereotypowy podział ról... a jednak... jednak mój "męski" syn ma potrzebę plastycznej ekspresji. Bazgra po meblach, podłodze, po sobie też bazgra... najlepiej permanentnym markerem ( którego zawsze nie wiadomo jak i gdzie znajdzie)... czasem na kartce papieru coś na malować mu się zdarza. Obcuje ze sztuką wszystkimi zmysłami. Jak dla mnie kakofonia doznań i niesmak świecowej kredki na niebieskim języku... Namiętnie konsumuje farby w sztyfcie, ciastolinę uwielbia... Ostatnio upodobał sobie farby plakatowe i takie do malowania palcami... pełne skupienie zamaszyste pociągnięcia i musowo test reakcji alergicznej na skórze, plus bonus dla mamy testy odplamiacza... Zdecydowanie action painting ma mój syn we krwi. Spektakularne show malarskie, dramat w wielu aktach.

Ekspresja plastyczna jest źródłem radości i zabawy dla dziecka... i niestety bywa bałaganogenna dla mamy... Działalność plastyczna, obok zabawy, jest najpowszechniejszą formą ekspresji każdego dziecka. Jest jedną z podstawowych form wyrazu... Plastyczne zabawy ubarwiają poznanie otaczającego świata i w przypadku mego małomównego syna są cudownym katalizatorem emocji, których nie jest w stanie wyrazić słowami. Podczas spontanicznego, twórczego aktu pobudza wszystkie zmysły - stymulacja polisensoryczna w kreatywnym szale. Uzewnętrznia swój intymny świat wewnętrznych wrażeń, dzięki wyobraźni nadaje nową formę swoim bacznym świata obserwacjom... 

Lovenfeld podkreśla ogromne znaczenie sztuki jako środka do zrozumienia rozwoju psychicznego dziecka, który się w niej przejawia. Podczas twórczego działania zaangażowane są wszystkie sfery psychiczne człowieka. Dziecko rozwija zmysły, aktywizuje procesy poznawcze i emocjonalne. Stymuluje koordynację wzrokowo-ruchową.

„Twórcza praca dziecka jest językiem wypowiadania się tylko jemu właściwym, jest wyrazem nie tylko jego przeżyć uczuciowych, jest czynnikiem harmonii między sercem i rozumem, między wrażliwością i inteligencją, jest jednym z wielu sposobów intelektualnego poznania świata i docierania do głębszego i szerszego jego rozumienia”. Z. Słobodzian

Chcielibyście, żeby Wasze dzieci zostały artystami? Ale tak na prawdę z ręką na sercu? Pewnie wolelibyście dla nich jakieś porządne zajęcie, a nie artystyczne widzimisię... a jak już artysta, to chociaż dobry, doceniany i dobrze opłacany... Nie wiem, czym mój syn zostanie nowym Pollockiem, tudzież Kandinski, ale wiem, że te chwile abstrakcyjnej ekspresji są dla niego bezcenne ( jakby jednak został sławny wystawie mu rachunek za pranie:) Każdy akt twórczy jest dla dziecka bardzo cenny, ponieważ wzbogaca je o nowe indywidualne doświadczenie, wyraża jego osobowość, budzi wiarę we własne możliwości.

"Sztuka służy ludzkości w ogóle, a żywioł piękna jest potrzebny każdemu człowiekowi, jest podstawowym czynnikiem pełnego i harmonijnego rozwoju każdej jaźni i każdej warstwy społecznej " S. Szuman

Znacie produkty Adamed? Kawa toffi pachnie obłędnie :) a krochmal do kąpieli jest wygodny w użyciu i zdecydowanie polecam... takie moje skromne zdanie.

Mama Coffee jest suplementem diety w formie rozpuszczalnej, naturalnej kawy zbożowej z jęczmienia. Przeznaczona jest dla kobiet planujących ciążę, będących w ciąży oraz dla matek karmiących piersią. Zawiera kwas foliowy oraz kompleks witamin. Kwas foliowy przyczynia się do wzrostu tkanek matczynych w czasie ciąży oraz wspomaga prawidłową produkcję krwi. Wraz z witaminą C i B6 wspiera prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego, a wspólnie z witaminą B12 bierze udział w procesie podziału komórek. Kwas foliowy, witaminy B2, B6, B12 oraz niacyna przyczyniają się do zmniejszenia uczucia zmęczenia i znużenia. Wiele smakoszek kawy z żalem rozstaje się podczas ciąży i karmienia piersią z przyjemnością picia kawy. Mama Coffee rozwiązuje tę trudność, oprócz świetnego smaku uzupełnia dietę w składniki ważne dla organizmu matki i dziecka. Kawa dostępna jest w trzech smakach: naturalnej kawy, waniliowym i toffi.

NINIO BIOlife™ to preparat w 100% naturalny, oparty na skrobi roślinnej. Pediatrzy zalecają kąpiel w krochmalu dzieciom z problemami skórnymi w celach pielęgnacyjnych. Kąpiel z dodatkiem NINIO BIOlife™ polecana jest także dla skóry suchej oraz wrażliwej. Preparat jest szczególnie pomocny przy pielęgnacji delikatnej oraz alergicznej skóry, a także skłonnej do występowania podrażnień (odparzenia, potówki, wypryski alergiczne). NINIO BIOlife™ łatwo i szybko rozpuszcza się bezpośrednio w wanience z ciepłą wodą, dzięki czemu przygotowanie kojącej kąpieli jest tak samo proste, jak przygotowanie normalnej kąpieli dla dziecka.

Mam dla Was 5 zestawów kawa + krochmal. Chcecie? Zapraszam do konkursu. Wystarczy, że w komentarzu pod tym postem zostawicie przepis/pomysł na kawę w letnim wydaniu. Jak kawę uwielbiam, na upały szukam jednak jakiejś innej formy niż kubek ciepłej, kawy z mlekiem. Deser? Lody? Koktajl? Czekam na Wasze pomysły. 10 sierpnia wybiorę 5 najciekawszych przepisów i nagrodzę zestawami produktów Adamed- kawa Mama Coffee ( toffi, wanilia, naturalna) i krochmal do kąpieli Nionio Biolife.

Druga tura Waszych pytań. Wiecie... dziękuję Wam za chwilę refleksji nad własną osobą...

1. Jesteś wegetarianką, w ciąży też nie jadłaś mięsa?

Nie jadłam, jestem przykładem dwóch wegetariańskich ciąż. Wyniki badań miałam świetne, o wiele lepsze niż zazwyczaj, bo chyba podświadomie chciałam dostarczyć dzieciom wszystkiego, co niezbędne do prawidłowego rozwoju.

2. Jakie blogi czytasz, które są Twoje ulubione?

Tak naprawdę nie czytam blogów:) zaglądam na blogi osób, które poznałam, które lubię i zżera mnie ciekawość, co u nich słychać... Pierwszym blogiem, na który trafiłam był blog Hafiji i darzę, go ogromnym sentymentem, a autorkę prywatnie podziwiam za misję propagowania karmienia piersią, tajemnicą nie jest, że uwielbiam Alę Poliszmamidzieciole, śledzę blogi moich licealnych koleżanek, bo kilka z nich bloguje... Mam kilka blogów, na które regularnie zaglądam i nie sa bynajmniej parentingowe Jadłonomia, Venila Kostis, Kameralna, Malvina Pe... I swojego bloga bardzo lubię :)

3. Czy Twoje dzieci jedzą parówki?
hahahaha:) Tak, choć nie są one podstawą ich diety:) Wybieram, te z zawartością mięsa przynajmniej 82%, a na talerzu obok parówki są jeszcze warzywa.

4. Mam wrażenie, że na siłę starasz się być wyzwolona, za aborcją, masturbacją, gender. A co jakby Igor został "gejem", a Vi zaszła mając 15lat w ciążę i dokonała aborcji, nie czułabyś się winna? Dalej byłabyś taka wyrozumiała?
Dzieci kocha się mimo wszystko, a nie ponieważ... więc dalej bym kochała moje dzieci i je wspierała. Propagatorką masturbacji nie jestem, aborcja to prywatna sprawa kobiety i decyzja bardzo trudna, a o gender radzę poczytać wartościową literaturę tematu.

5. Jesteś szczęśliwa?
Nie jestem nieszczęśliwa.

6. Nie boisz się pokazywać wizerunku swoich dzieci w sieci?
Jestem świadoma zagrożeń i staram się szanować wizerunek moich dzieci, nie umieszczam zdjęć intymnych, takich których mogliby się później wstydzić, lub takich które mogłyby wywołać nienaturalne poruszenie. Selekcjonuję zdjęcia, które pojawiają się na blogu.

7. Kreujesz Wasze życie pod publikę?
Nie. Nie widzę potrzeby w budowaniu fałszywego wizerunku i mam nadzieję, że moi czytelnicy właśnie dlatego przy mnie są. Najgorsza prawda, jest lepsza od kłamstwa... tak mnie mama nauczyła.

8. Czytałaś Anię z Zielonego Wzgórza?
Proste:) Miałam całą kolekcję na półce... imię zobowiązuje :)

9. Jak Twoje małżeństwo znosi dzieci przychodzące w nocy do łóżka?
Na pewno nie ucierpiało przez Igora, który regularnie nas nawiedza w nocy... Małżeństwo i jego kondycja nie ogranicza się do łóżka, a sprawy łóżkowe już dawno wyprowadziliśmy z sypialni, potrzeba matką wynalazku, a przy dwójce dzieci o intymność trzeba trochę powalczyć :)

10. Czy Viki i Igor są grzeczni?
Jak wszystkie dzieci potrafią dać w kość, wyprowadzić mnie z równowagi... "grzeczność" to pojęcie względne. Są idealni dla mnie...

11. Naprawdę nie dałaś dzieciom nawet klapsa? Nie krzyczysz, nie karzesz?
Naprawdę nie biję dzieci, bo nie uznaję przemocy, krzyk jest objawem mojej słabości, frustracji i się zdarza i zawsze jest mi wstyd, źle i dzieci przepraszam, nie stosuję kar bo one niczego dziecka nie uczą i nie załatwiają problemu, który wyniknął

12. Studiowałaś pedagogikę, czujesz się wykształcona do bycia mamą?
Zdecydowanie NIE. Studia pedagogiczne i macierzyństwo, to dwie różne sprawy... Jest teoria, jest praktyka i jest miłość... Można mieć dyplom z pedagogiki i jako matka sobie nie radzić

13. Viki jest bardzo ładna i fotogeniczna, nie myślałaś żeby zrobić z niej modelkę, zgłosić ją do reklamy?
Myślałam, zwłaszcza, że dla mnie moja córka jest najpiękniejsza :) Ale chyba wolałabym, żeby ktoś ją zauważył:) Mieszkamy na wsi castingi, to wyjazdy... męczące dla dziecka, Viki chyba nie do końca też by chciała... jeszcze nie jest na etapie chcę być modelką...

14. Zastanawiam się nad udziałem w Konferencji Bliskości. Warto wydać tyle pieniędzy?
WARTO. Teraz jeszcze jest taniej, to dobrze zainwestowane pieniądze, naprawdę, czas spędzony wśród osób, które myślą, czują i wychowują dzieci w duchu RB, to piękny i wartościowy czas.

15. Jaki jest Twój znak zodiaku i czy czytasz horoskopy?
Jestem zodiakalnym koziorożcem. Horoskopy... jak są pomyślne chętnie czytam... tych złych wiadomości nie przyjmuję do wiadomości.

16. Nie wstydziłaś się występować w bodypaintingu?
Nie. Rozróżniam nagość intymną i ciało "ubrane" w makijaż dla sztuki. Nasza makijażystka jest świetna i dobrze pomalowany biust z łatką lycry przykrywającą sutek jest idealnie wkomponowany w makijaż i praktycznie nie widoczny.

17. Kim chciałaś zostać jak dorośniesz? Twoje marzenie się spełniło?
Chciałam być zapaśnikiem sumo, potem dobrą czarownicą hodującą kury, potem to już po prostu szczęśliwym człowiekiem i moje marzenie spełnia się każdego dnia

18. Jak nie blog, to co? Chyba nie będziesz pisać w nieskończoność?
Tego nie wiem. Blog ewoluuje ze mną, może jak dzieci podrosną będę pisać o czymś zupełnie innym? A może niedługo wystartuję z nowym projektem i na nim się skupię. Nie mam planu na przyszłość do odhaczania.

19. Pokażesz jakieś swoje zdjęcia? Bo na blogu pojawiasz się od niedawna i rzadko. 
Proszę bardzo:

część pierwsza tutaj