Lekarze biją na alarm zwracając uwagę na zwiększający się odsetek dzieci z wadami postawy...Statystyki są niepokojące, ponad 80 procent dzieci ma płaskostopie, koślawe kolana i krzywy kręgosłup Nowa choroba cywilizacyjna spowodowana zanikiem aktywności fizycznej na rzecz siedzącego trybu życia zbiera żniwo. Coraz częściej dzieci cierpią nie tylko z powodu wady postawy takich jak skolioza, kifoza czy lordoza, ale także bóli kręgosłupa, płaskostopia, krzywych kolan i koślawych bioder.

Pierwsze symptomy wad postawy zaczynają być widoczne zaraz po spionizowaniu się dziecka i osiągnięciu przez nie samodzielnego chodu. Nawyki postawy są tworzone w latach wzrostu i rozwoju dziecka. Naturalne krzywizny kręgosłupa ułatwiają człowiekowi utrzymanie równowagi przy pionowej postawie ciała oraz spełniają funkcję amortyzatorów podczas ruchu. Każde odchylenie od normy w kształcie kręgosłupa pociąga za sobą zmianę postawy ciała. Wady postawy u dzieci są to okresowe lub trwałe zaburzenia prawidłowej postawy ciała. Związane są z niewydolnością układu mięśniowego, kostnego i więzadłowego kręgosłupa. Związane są też z zaburzeniami funkcji innych części narządu ruchu, które zmieniają statykę kręgosłupa, albo dysfunkcją innych narządów organizmu takich jak wzrok i słuch. Do wad postawy u dzieci zaliczamy takie schorzenia jak:

 - skolioza (boczne skrzywienie kręgosłupa)
 - nadmierna kifoza piersiowa (plecy wypukłe)
 - nadmierna lordoza lędźwiowa (plecy wklęsłe)
 - brak lub zmniejszenie fizjologicznych krzywizn ( plecy płaskie)
 - choroby Scheuermanna
 - wady klatki piersiowej
 - kolana szpotawe i koślawe
 - stopy szpotawe i koślawe
 - płaskostopie. 

Dzieciństwo jest okresem rozwoju niezwykle wrażliwym na zaburzenia czynności narządu ruchu. Wrażliwość ta może demonstrować się skrzywieniami kręgosłupa, wadami postawy ciała i wadami stóp. Wady postawy u dzieci w coraz większym stopniu wynikają z braku aktywności fizycznej, siedzącego trybu życia i spędzania czasu przed komputerem i telewizorem. Pamiętajmy, że dzieci w przeciwieństwie do osób dorosłych rosną, możliwe jest u nich poprzez odpowiednie działania zniwelowanie niekorzystnych zmian. A przede wszystkim, że wadom postawy lepiej zapobiegać, niż je leczyć... Zachęcanie dzieci do ruchu i aktywności fizycznej takiej jak np. pływanie jest najlepszą profilaktyką. Rodzice powinni również zadbać o zrównoważoną dietę dziecka bogatą w wapń i witaminę D, ważną pomocna w budowaniu układu kostnego dziecka.

Pamiętajmy, że większość dzieci przychodzi na świat ze zdrowym kręgosłupem, nogami i stopami. Jeżeli nieprawidłowa postawa nie jest wynikiem wrodzonej deformacji możemy ją zniwelować, pracować z dzieckiem i zapobiegać utrwalaniu nieprawidłowych nawyków, które z czasem powodują trwałe i nieodwracalne zmiany. Gdy zauważymy niepokojące nieprawidłowości po konsultacji z lekarzem możemy ćwiczyć z dzieckiem gimnastykę korekcyjną, pilnować jego postawy, przy problemach z kręgosłupem warto zakupić piłkę gimnastyczną i nakłonić dziecko, by zastąpiło nią krzesło. Materac na którym śpi dziecko nie powinien być zbyt miękki, liczne poduszki również są zbędne. Rodzice jako pierwsi mogą wyłapać jak dziecko ustawia nóżki podczas chodu, jak siada do zabawy i na bieżąco korygować nieprawidłowe nawyki. O ile buty ortopedyczne odchodzą do lamusa, bo zaburzają pracę stawu skokowego, o tyle ważne jest aby pierwsze buty dziecka były butami nowymi, a każde buty, które kupujemy dziecku butami dobrze dobranymi.i wygodnymi i o elastycznej podeszwie. Gdy to tylko możliwe niech dziecko biega boso:)

Nie przyspieszajmy etapów rozwoju dziecka, chodziki, zbyt wczesne sadzanie czy próby prowadzenia dziecka za rękę mają negatywne skutki. Dziecko, które nie rozwija na bieżąco swojego gorsetu mięśniowego, w przyszłości może mieć tendencje do garbienia się, do skoliozy czy hiperlordozy. Zbyt wczesna pionizacja obciąża stawy i  zaburza rozwój zmysłu równowagi. 

W przypadku stwierdzenia u dziecka poważnej wady postawy niezbędne jest odpowiednie postępowanie korekcyjne. Dziecko powinno systematycznie uczęszczać zajęcia gimnastyki korekcyjnej prowadzone przez fizjoterapeutę lub instruktora gimnastyki korekcyjnej. Każde dziecko jest inne, każda wada jest inna i wymaga specjalnego doboru ćwiczeń.

źródła:

Anyżewski J. Wady postawy u dzieci 1960, PZWL 
Kowalski I.M.: Wady postawy i skrzywienia kręgosłupa. W: Medycyna rodzinna Warszawa 2009 
http://sp12lubin.edu.pl/wp-content/uploads/2011/05/K33.pdf 
Wady postawy i stóp u dzieci - M. Borkowska (2004)

Do napisanie artykułu skłonił mnie udział w spotkaniu Godziny dla Rodziny podczas którego miałam przyjemność porozmawiać z panem Tomaszem Makowskim rehabilitantem zajmującym się rozwojem dzieci i kinezyterapią. Wykład dał mi do myślenia i obiecałam Wam podzielić się zdobytą wiedzą. Na koniec bonus: dlaczego jeździki bywają niezdrowe i często chłopcy w okolicy drugiego roku życia zaczynają koślawić nogi?

Ponieważ mali chłopcy spędzają większą cześć dnia na jeździkach, które wymuszają niefizjologiczną pozycję obciążająca biodra. Większość jeździków/ samochodzików dostępnych na rynku jest niska i szeroka. Dziecko musi szeroko rozkraczyć nogi, odwieść je na bogi, a podczas ruchu nierównomiernie obciąża stopy, pozostając w takiej pozycji utrwala nawyk i później niestety rzutuje to na chód i postawę. Lepszym rozwiązaniem są rowerki biegowe. Podobna sytuacja jest podczas zabaw siedzących, powinniśmy zwrócić uwagę, żeby dziecko siedząc nie układało nóg w literę W.

Pozycja na brzuchuchoć wydaje się byc tak banalna wzmaga ciekawość u dziecka, i doskonale ćwiczy i wzmacnia mięśnie szyi, tułowia oraz kończyn. Jest pozycją wyjściową do pełzania i raczkowania. Dziecko pracuje całym ciałem, unosi się na rękach próbuje obrócić na plecy, przemieszać się... Igor już bardzo ładnie trzyma główkę potrafi na dłuższą chwilę unieść się na rękach i rozglądać dookoła, starsza siostra robi mu akuku, ogląda czarno-białe książeczki, synek szuka mnie, podąża za moim głosem, obraca na plecy...Większa część porannych zabaw odbywa się właśnie na brzuchu...choć widzę że już mu nie wystarcza i usilnie próbuje się przemieszczać

No to zaczynamy przygodę z nowymi smakami... dziś tylko fotki bo zmęczonam bardzo ale niebawem, trzebaby wziąć tematy żywieniowe na tapetę...

Canca Sokole Oczka to zestaw plansz i animacji opracowany we współpracy z psychologiem dziecięcym, który poprzez zabawę stymuluje rozwój zmysłu wzroku i intelektu małego dziecka. Dwa etapy edukacji dostosowane do wieku dziecka oraz zaangażowanie rodzica w zabawę sprawia, że maluch szybciej się uczy, nabiera umiejętności abstrakcyjnego myślenia oraz koncentracji uwagi. 

Pierwszy etap edukacji obejmuje niemowlęta od urodzenia do 6.miesiąca życia uczy za pomocą 20 plansz z obrazkami. Plansze te stymulują wzrok dziecka dzięki kontrastowym kolorom (biały, czarny i czerwony). Poziom skomplikowania obrazków na poszczególnych planszach jest zróżnicowany i dostosowany do rozwoju zmysłu wzroku w ciągu pierwszych miesięcy życia dziecka. Plansze można położyć w łóżeczku dziecka tak, aby miało z nimi bezpośredni stały kontakt lub pokazywać trzymając malucha na rękach. Odległość od oczu dziecka powinna wynosić ok 30 cm - czyli nie mniejsza niż zasięg rączek. Czas prezentacji należy ustalić indywidualnie, jednak w pierwszych tygodniach życia, nie dłużej niż 10 minut łącznie w ciągu dnia, aby nie męczyć wzroku niemowlaka. Prezentujemy jednocześnie 3 plasze rozpoczynając od obrazków z numerami 1 2 3 w pierwszych dwóch tygodniach życia. Następnie co tydzień wprowadzamy nową planszę z kolejnym numerkiem zastępując ją pierwszym z listy, a mianowicie trzeci tydzień obrazki z numerami 2 3 4, czwarty tydzień 2 4 5 itd.

Drugi etap edukacji obejmuje niemowlęta po 6. miesiącu życia uczy przez dźwiękowe i obrazkowe animacje na DVD wyświetlane na ekranie. Prezentowane animacje są łagodne i bezpieczne dla dziecka, obserwując zmieniające się obrazy maluch uczy się koncentracji uwagi, zauważa kolory, kształty, a dzięki zaangażowaniu rodzica i wspólnemu oglądaniu bawi się i poznaje świat. Dodatkowo animacje działają wyciszająco i uspokajająco na psychikę niemowląt i małych dzieci. Animacja składa się z 20 filmów, których poziom zaawansowania jest zróżnicowany i dostosowany do rozwoju wzroku i intelektu niemowląt dlatego kolejne animacje należy wprowadzać co ok 10 dni. Na początku czarno-białe kształty przechodzą w domieszkę barwy czerwonej aż do tęczowego doboru przyjaznych kolorów. Powszechnie wiadomo, że mały człowiek nie powinien oglądać telewizji przynajmniej do określonego wieku. O ile bezpieczeństwo w postaci płaskiego ekranu telewizora czy monitora bez tzw. "efektu migania" oraz właściwa odległość, czyli 3 krotność przekątnej ekranu, można kontrolować, o tyle to co oglada nasz maluch nie do końca. Dlatego animacje stanowią bezpieczną i korzystną alternatywę do hałaśliwych i "pędzących" obrazów w telewizora. 

Zabawki Canca są odpowiedzią na wielokrotnie zadawane przez rodziców pytanie: "Dlaczego nikt jeszcze tego nie wymyślił?". Genialnie proste i mądre - nie tylko rozwijają zdolności intelektualne i manualne dziecka, ale wpływają również na jego zmysł estetyczny. Canca zawsze pamięta jak ważna dla rozwoju dziecka jest stymulacja kolorystyczna. Dobierając kolory produktów bierze pod uwagę rekomendacje zarówno psychologów dziecięcych jak i stylistów, a nawet kreatorów mody. To właśnie dlatego Canca zabawki charakteryzują się niepowtarzalnymi kolekcjami barwnymi, dzięki którym dziecko rozwija swój zmysł kolorystyczny i poczucie estetyki. Do produkcji zabawek Canca używa wyłącznie certyfikowanych, bezpiecznych dla zdrowia dziecka materiałów. Dlatego każdy produkt posiada certyfikat CE, potwierdzający jego zgodność z europejskimi normami dotyczącymi bezpieczeństwa zabawek. Ponadto wszystkie produkty opracowane są z myślą o ich wielofunkcyjności. Każdy z nich, oprócz swojego podstawowego zastosowania, może służyć jako pomoc lub inspiracja do wielu innych zabaw rozwijających zdolności manualne, psychofizyczne, zmysł kolorystyczny oraz poczucie estetyki. Wszystkie gry i zabawy opisane są w przewodnikach dydaktycznych dołączonych do produktów. 

I wierzcie lub nie, ale ja sceptyczna mama jest pod wrażeniem jak bardzo plansze interesują mego miesięcznego synka, jak wodzi za nimi wzrokiem i "odpływa" bacznie obserwując czarno-białe ilustracje... fenomen kontrastów.

Viki dziś uskuteczniała ćwiczenia manualne , których celem jest usprawnianie małych ruchów ręki :dłoni, nadgarstka i palców... czyli po prostu nawlekanie koralików:)

White & Black to młoda, polska i prężnie rozwijająca się firma, która tworzy z myślą o rozwoju intelektualnym i psychoruchowym Dzieci. Wszystkie projekty powstają z myślą o bezpieczeństwie oraz wygodzie użytkowania. Inspiracją do stworzenia marki było wykorzystanie teorii rozwojowej zakładającej, że Dziecko w pierwszym okresie swojego życia widzi tylko barwy kontrastowe. W&B tworzy czarno-białe zabawki i akcesoria, ponieważ tylko takie zapewniają Dziecku skuteczny rozwój intelektualny poprzez pobudzanie narządu wzroku. Na rynku brakuje produktów skierowanych do noworodków i niemowląt do 6 miesiąca życia, przyspieszających ich rozwój psychofizyczny. Wartością wyróżniającą produkty W&B, obok charakterystycznej kolorystyki, wysokiej jakości i designerskiego wzornictwa, są przede wszystkim unikatowe projekty tworzone w oparciu o wyniki badań psychologicznych. Każdy projekt produktu powstaje w konsultacji ze specjalistami oraz Rodzicami, którzy najlepiej wiedzą, czego im brakuje i co jest najlepsze dla ich Dziecka. Dla W&B najważniejszą wartością jest wspomaganie rozwoju intelektualnego Dziecka od pierwszych chwil życia. Motto firmy: "Nie patrzymy w lustro, tylko przez okno".W asortymencie znajdują się: kocyki dla dzieci, kocyki niemowlęce, rożki dla dzieci, poduszki do karmienia, bumpery oraz osłonka na łóżeczko - wszystko w kontrastujących barwach. Czarno-białe akcesoria zapewniają dziecku skuteczny rozwój intelektualny poprzez pobudzanie narządu wzroku.

 

 

Gdy zimno doskwiera, trzeba jakoś zająć czas małej rozrabiaki...Viki bawi się sama ładnie, ale jak każde dziecko lubi mamę wciągać do zabawy i szybko się nudzi...dziś w ruch poszła ciastolina i ranek wypełniło ćwiczenie sprawności paluszków. Nadszedł czas pożegnania z placem zabaw i czas zaopatrzyć się w zapasy ciastoliny, farbek i innych kreatywnych gadżetów, które twórczo wypełnią czas naszych pociech. Więc zimą stawiamy na kreatywna zabawę stymulująca rozwój naszej niesfornej dwulatki:)

Ciastolina jest jest pomocna dla prawidłowego rozwoju manualnego naszych pociech, któraż to z kolei jest kluczowa do prawidłowego posługiwania się sztućcami, wytworzenia precyzji ruchów, ukształtowania prawidłowego napięcia mięśniowego. A przede wszystkim - stanowi ostatni etap przygotowania dziecka do nauki pisania. Ciastolina jest mięciutką plastyczną masą, z której małe dziecięce paluszki mogą bez końca wyczarowywać małe cuda.( trzeba tylko dbać by po skończonej zabawie ciastolina zagnieść i schować do szczelnego pudełeczka,żeby nam nie wyschła)

Ciastolina to masa plastyczna przeznaczona dla dzieci, przypominająca swoim własnościami mechanicznymi plastelinę. Jest to produkt naturalny, wykonany z mączek spożywczych, soli i wody. Pozwala na zabawę wyzwalającą wyobraźnię, wrażliwość i intuicję dziecka. Ciastolina nie brudzi i rozpuszcza się w wodzie z mydłem. Ciastolina została wynaleziona w latach '50 XX w. przez Noaha i Josepha McVickerów, a obecnie właścicielem patentu jest firma Hasbro, która sprzedaje ten produkt pod nazwą handlową Play-Doh. Ciastolina czyli miękka masa plastyczna, dzięki której wszystkie dzieci mogą wyczarować co tylko sobie wymarzą! Zabawa naprawdę absorbuje maluchy, nie nudzi się bo daje pole do popisu wyobraźni przy okazji będąc super treningiem manualnym małych rączek




Podsumowując co dają zabawy ciastoliną: rozróżnianie płaszczyzny i trójwymiarowości; rozwój motoryki dużej; rozwija wrażliwość dotyku; praca i eksperymentowanie z masą i akcesoriami; rozwijanie sprawności manualnej; ćwiczenie sprawności palców i rąk; rozwijanie wyobraźni

Viki swoją pierwszą ciastoliną dostała na 2 urodziny i zdecydowanie był to prezent trafiony, który mogą polecić mamom dwulatków.

Bierzemy udział w konkursie:

Siatka centylowa jest jedną z metod obiektywnej oceny rozwoju fizycznego dzieci. Dane nanoszone są na dwie osie:
- oś pozioma: wiek dziecka
- oś pionowa: oceniany parametr

Przez siatkę biegnie kilka krzywych - najwyżej biegnie linia 97. percentyla - oznacza ona, że u 97 proc. dzieci oceniany parametr ma niższą wartość. Następne linie oznaczają 90., 75., 50., 25., 10. i 3. percentyl. Po naniesieniu danych na osie, z punktów na odpowiadających wartościom danych parametrów prowadzi się proste prostopadłe do danej osi, zaznacza miejsce ich przecięcia i określa jego położenie względem jednej z przechodzących przez siatkę krzywych. Za tzw. szeroką normę uważa się obszar między 25. a .75. percentylem, przy czym ważne jest, aby krzywa rozwoju dziecka wykreślana przez łączenie punktów nanoszonych w kolejnych badaniach bilansowych utrzymywała się mniej więcej w tym samym kanale centylowym. 

Siatka centylowa oceny wzrostu - chłopcy

Siatka centylowa oceny wzrostu - dziewczynki

Siatka centylowa oceny masy ciała - chłopcy

Siatka centylowa oceny masy ciała - dziewczynki

Liczby nie kłamią

Oceniane parametry prawidłowo rozwijającego się dziecka postępu rozwoju powinny mieścić się najlepiej pomiędzy 25. a 75. percentylem. Ważne, aby wzrost i masa ciała ocenianego dziecka znajdowały się w tych samych lub sąsiednich kanałach centylowych i w ciągu okresu od ostatniego bilansu nie powinny zmieniać się o więcej niż o 2 kanały.  Kanałami nazywamy obszary pomiędzy 3. a 25.; 25. a 50.; 50. a 75. oraz 75. a 97. percentylem. Oceny poniżej 3. lub powyżej 97. percentyla wskazują na to, że dziecko może mieć niedobór wzrostu lub/i masy ciała (w przypadku poniżej 3. percentyla) lub nadmiar masy ciała lub/i wzrostu - w przypadku powyżej 97. percentyla. Podczas badania bilansowego lekarz stwierdzi oceni, czy dane dziecko rozwija się proporcjonalnie, tj. czy masa ciała i wzrost dziecka mieszczą się w tych samych kanałach centylowych, porównując te parametry w chwili urodzenia i w wieku 2 lat. Następnie przeanalizuje tzw. warunki konstytucjonalne rodziców oraz możliwy wpływ przebytych chorób na tempo rozwoju dziecka. Po tym pediatra zdecyduje, czy dziecko kwalifikuje się do grupy dzieci z nadwagą (kanał pomiędzy 75. a 97. percentylem), otyłością (powyżej 97. percentyla), czy też jest to dziecko z szybkim tempem rozwoju. Dzieje się tak, gdy oba oceniane parametry znajdują się w tym samym kanale, a dziecko urodziło się duże - ocena taka może dotyczyć wyłącznie kanałów powyżej 75 percentyla. Podobnie ocenia się i kwalifikuje dzieci z niedoborem masy ciała i wzrostu. Właściwa ocena proporcji i tempa rozwoju jest jednym z główntch zadań lekarza w badaniu bilansowym.

http://www.biomedical.pl/dziecko/bilans-dwulatka-okiem-lekarza-492.html

Tak mi się przypomniało...że czeka nas bilans dwulatka.

Każde dziecko, kiedy skończy 24 miesiąc życia, powinno przejść tzw. bilans dwulatka. Te proste badania, które pozwalają określić, czy dziecko dobrze się rozwija. Obowiązkowe bilanse zdrowia dziecka przeprowadza się w Polsce od 1976 r. Pierwsze bilansowe badanie – nazywane bilansem O - wykonuje się już w ciągu czterech dni po narodzinach dziecka. Kolejne bilanse przypadają na drugi, czwarty, szósty, dziesiąty, czternasty i osiemnasty rok życia. Bilans dwulatka ma fundamentalne, diagnostyczne znaczenie - wnikliwa ocena wagi, wzrostu, motoryki czy umiejętności społecznych dziecka przez lekarza to całościowa ocena jego dotychczasowego rozwoju. I ważny sygnał dla rodziców, jeśli pediatra dostrzeże choćby drobne nieprawidłowości. Bilans dwulatka pozwala wykryć ewentualne nieprawidłowości w rozwoju, które mogły ujawnić się w wieku poniemowlęcym. Jeśli lekarz będzie miał jakiekolwiek wątpliwości, skieruje dziecko na specjalistyczne badania. To ważne także dlatego, że następne okresowe badanie Twoje dziecko przejdzie dopiero, gdy ukończy czwarty rok życia! 

Jak powinien wyglądać bilans dwulatka?

Lekarz zmierzy i zważy dziecko, a wyniki naniesie na siatkę centylową, by sprawdzić, czy maluch rośnie proporcjonalnie. Oceni też budowę i postawę ciała – czy dziecko prawidłowo chodzi, czy jest symetrycznie zbudowane i czy jego klatka piersiowa nie jest zniekształcona, a u chłopca sprawdzi obecność jąder w mosznie. Pediatra zbada również wzrok i słuch dziecka, policzy jego ząbki i zmierzy ciśnienie krwi. Lekarz będzie obserwował zachowanie i reakcje dziecka, a Tobie zada wiele pytań. Na pewno zapyta, czy Twój dwulatek przyjął wszystkie obowiązkowe szczepienia – jeśli nie, dostaniesz skierowanie. Możesz się także spodziewać pytań o to, czy dziecko mówi już pierwsze zdania – te najprostsze, składające się z 2 słów, np. „mama, daj” i czy rozumie, co się do niego mówi. Pediatra zapyta też, czy dziecko stara się samodzielnie jeść, czy pewnie chodzi i biega, czy potrafi wspiąć się np. na krzesło, czy zgłasza potrzeby fizjologiczne. Odpowiedzi na te pytania pozwolą lekarzowi stwierdzić, czy rozwój psychomotoryczny Twojego dziecka jest prawidłowy.

Wizyta u lekarza kończy się wpisaniem do książeczki zdrowia dziecka wyniku bilansu.

Na tej szczególnej wizycie lekarz pediatra wspólnie z rodzicami powinni odpowiedzieć na następujące pytania:

1. Czy dziecko ma prawidłową masę ciała, ma nadwagę, czy też jest otyłe? A może ma niedobór masy ciała?
2. Czy dziecko ma odpowiedni do wieku wzrost, czy wykazuje słabe tempo wzrastania, czy jest niskorosłe czy też przeciwnie - wysokie?
3. Czy dziecko dobrze widzi, czy nie zezuje, czy zauważalne jest prawidłowe odbicie światła na rogówkach?
4. Czy dziecko prawidłowo słyszy?
5. Czy prawidłowy jest rozwój mowy dziecka w tym wieku - posługuje się pojedynczymi słowami, całymi zdaniami, czy nie ma poważnych trudności w mówieniu?
6. Czy synek ma jądra w mosznie oraz czy prawidłowa jest wielkość i wygląd narządów płciowych zewnętrznych u chłopców i dziewczynek?
7. Czy rozwój psychoruchowy dziecka jest prawidłowy? Jakie są w tym zakresie osiągnięcia dziecka?
8. Czy kończyny dolne są równe i czy prawidłowy jest chód dziecka? Jak sprawnie dziecko biega?
9. Czy dziecko ma zdrowe ząbki?
10. Czy badaniem lekarskim (osłuchiwanie, opukiwanie, badanie ciśnienia krwi) można określić układ krążenia dziecka jako pozbawiony odchyleń?
11. Czy badaniem palpacyjnym brzuszka nie stwierdza się żadnych wątpliwości lub patologicznych oporów?
12. Czy dziecko moczy się w dzień, w nocy, sporadycznie czy często? 
13. Czy skóra dziecka i obwodowe węzły chłonne nie wykazują zmian?
14. Czy dziecko często choruje? Jeżeli tak, to jak często?
15. Czy dziecko jest prawidłowo odżywiane? Należy omówić przykładowe menu - posiłki spożywane przez dziecko w ciągu dnia.

Drugi rok życia to dla dziecka czas intensywnego rozwoju i poznawania świata. Dla rodziców to okres pełen wyzwań, pytań i wątpliwości – jak dbać o zdrowie dziecka? Jak mądrze wspierać jego rosnącą samodzielność i inspirować malca do rozwijania nowych umiejętności? Warto wiedzieć, jak rozwija się dwulatek i jakie są jego potrzeby, by zapewnić mu zdrowe i szczęśliwe dzieciństwo.

źródło:

http://www.bilansdwulatka.pl/rozwoj-dwulatka/
http://www.kobieta.pl/dziecko/zdrowie/zobacz/artykul/dwulatek-na-bilansie/
http://polki.pl/rodzina_maledziecko_rozwoj_artykul,10000086.html

Rośnie nam mała gaduła. Viki od rana do wieczora mieli językiem, gada jak najęta. Próbuje wszystko powtórzyć ...także czas zacząć się pilnować ze słownictwem:)