wiosenna migawka
Tydzień pod znakiem choroby i antybiotyku... tak na pożegnanie zimy... Wiosna przyszła więc niech wszelkie choróbska pójdą precz. Po zimowym siedzeniu w domu, wiosenne chorobowe uziemienie, to naprawde osatnia rzecz na jaką mam ochotę. Dzieci biegajace beztrosko przed domem, smagane słońcem i umorusane piaskiem, to zdecydowanie inne dzieci, niż te zamknięte w czterech ścianach, tęsknie wyglądające przez okno... Dotlenione, wymęczone zasypiają bez wieczornych podchodów... Siedzą godzinami w piaskownicy i bawią się razem. w świecie, do którego dorośli nie mają wstępu... Mogę wypić ciepłą kawę patrząc na nich z bezpiecznej odległości, podgladać i i nie ingerować, by nie zepsuć im zabawy, a sobie ugrać kilka minut spokoju... I poranne wstawanie jakieą takie mniej bolesne jest, gdy za oknem nie panują egipskie ciemności... Lubię wiosnę... wiosną wszystko jakieś takie znośniejsze jest...
