Dziecięce Klimaty

Machia­velli dla mam to rela­cja ze spon­ta­nicz­nego, wariac­kiego eks­pe­ry­mentu. Autorka przez rok pró­buje odzy­skać pano­wa­nie nad nie­sfor­nymi nie­let­nimi domow­ni­kami, posił­ku­jąc się makia­we­licz­nymi radami z Księ­cia. „Wycho­wa­nie przez uży­cie wła­dzy”? Oj, gry­zie się to z moim podej­ściem do wycho­wa­nia w duchu rodzi­ciel­stwa bli­sko­ści. Makia­we­liczne macie­rzyń­stwo? Pod­stępne i obłudne wycho­wa­nie? Scep­tycz­nie myśla­łam, że to nie dla mnie, a jed­nak cie­kawa byłam samego eks­pe­ry­mentu wycho­waw­czego skon­stru­owa­nego na pod­sta­wie XV-wiecznej teo­rii poli­tycz­nej. Bo kto nie chciałby mieć szczę­śli­wej rodziny, grzecznych  dzieci wyko­nu­ją­cych pole­ce­nia bez marudzenia?

Jesteście ciekawi mojej recenzji? Zajrzyjcie tutaj. Recenzje pisałam dla portalu ksiazkisawazne.pl

“Bo jeśli przy­jąć, że nie ma jed­nego, ide­al­nego spo­sobu na życie, to nie ma też ide­al­nej metody wycho­wa­nia i naj­lep­szego zbioru zasad, które mia­łyby nas w tym wspo­ma­gać. To, co zadziała w przypadku jed­nej rodziny, dla innej może się oka­zać kata­stro­falne w skut­kach (…). Decy­zje, które podej­mu­jemy z myślą o naszych dzie­ciach, powinny mieć na celu nie tylko zapew­nie­nie im zdro­wia, szczę­ścia i bez­pie­czeń­stwa. Nie słu­chaj­cie popu­lar­nych spe­cja­li­stów w dzie­dzi­nie wycho­wa­nia czy porad­ni­ków. Kie­ruj­cie się wła­snym sys­te­mem war­to­ści i celami, które chce­cie osią­gnąć (…) nie bój­cie się auto­ry­tetu, który posia­da­cie jako rodzice”

http://ksiazkisawazne.pl/machiavelli-dla-mam-suzanne-evans/