Wszystko, co dziecko robi w trakcie zabawy pomaga mu odkrywać świat i rządzące nim prawa, uczyć się pierwszych słów i wyrażania emocji. Zabawa jest naturalnym sposobem budowania i rozwijania cennych umiejętności społecznych, ale każde dziecko rozwija się i rośnie we własnym tempie. Edukacyjne treści w produktach Fisher-Price z linii „Ucz się i śmiej” z technologią POZIOMY NAUKI, można dostosować do wieku lub etapu rozwoju dziecka, dzięki czemu zabawka rośnie razem z nim. Na każdym z trzech poziomów - od Odkrywania, przez Zachęcanie, po Naśladowanie - dziecko uczy się wielu cennych umiejętności, rozwija zmysły...

 POZIOM I. ODKRYWANIE „Pobawimy się?” (6-12 miesięcy) 

Około półroczne maluchy uwielbiają odkrywać świat i rządzące nim prawa. Są zainteresowane wszystkim, co je otacza i coraz więcej rozumieją. Poziom 1 rozbudza ciekawość dzieci poprzez wesołe powiedzonka, radosne piosenki, a różne zabawne aktywności pomagają maluszkom zrozumieć związek przyczynowo -skutkowy i inspirują do dalszego odkrywania. Dziecko uważnie się rozgląda, po wszystko sięga, przyciąga do siebie i koniecznie musi sprawdzić, jakie to ma właściwości. Rozwój ruchowy to postęp w sprawności manualnej, której rozwijaniem dziecko jest teraz bardzo zainteresowane. W końcu rączki mają pełną swobodę ruchu i w pozycji siedzącej mogą wygodnie badać przedmioty w ich zasięgu. Zabawki powinny łączyć dwa rodzaje wrażeń zmysłowych np. dźwięk i światło, odgłos i ruch. Wciśnięcie przycisku wywołuje odgłos, słowo, piosenkę i jednocześnie zapala światełko albo wprawia zabawkę w ruch. Taka konstrukcja odpowiada potrzebom dzieci w tym wieku, które ćwiczą podstawową koordynację wzrokowo-słuchową i wzrokowo-ruchową. 

 POZIOM II. ZACHĘCANIE „Nauczymy się czegoś nowego!” (12-18 miesięcy) 

 Kluczem do sukcesu zabawek przeznaczonych dla dzieci powyżej pierwszego roku życia jest zachęcanie do aktywności. Roczne dziecko już stabilnie stoi, próbuje chodzić przy podporze, a czasem nawet stawia już samodzielnie pierwsze kroki, a przede wszystkim z zapałem manipuluje przedmiotami. Często jednak spotyka go zawód, frustracja i rozczarowanie. Zabawka, która dzięki lekkiemu dotknięciu lub naciśnięciu zaczyna grać, świecić, turlać się, zapewnia dziecku poczucie sprawstwa, bo pozwala czuć się autorem tego sukcesu. Po kilku powtórzeniach dziecko wie, że to jego działanie spowodowało ten cudowny efekt. Dlatego ponawia próbę, wkłada i wysypuje klocki, wciska kształty do odpowiednich otworów, otwiera i zamyka drzwi i okna zabawki. Ochoczo wykona zadania typu „tańcz ze mną i licz”, „siedzisz na foteliku, przeciągnij się”, „otwórz okno, rozejrzyj się, a później uważnie zamknij je” lub „napełnij, wyładuj, i znowu załaduj”. Zabawki już na tym etapie powinny zawierać tzw. kontrolę błędów.

POZIOM III. NAŚLADOWANIE „Pobawimy się w naśladowanie!” (powyżej 18 miesięcy) 

Około półtoraroczne maluchy zaczynają używać wyobraźni i łączyć pewne fakty. Lubią zabawę w naśladowanie i chcą zachowywać się jak rodzice lub starsze dzieci, często powtarzając ich słowa i zachowanie. Poziom 3 zachęca do twórczej zabawy w odgrywanie ról dzięki odpowiednim zwrotom. Na tym etapie zabawki inspirują wyobraźnię dziecka poprzez wesołe piosenki, dźwięki i wyrażenia, motywując malucha do kreatywnego działania. W tym wieku lubi nie tylko akcję, ale również reakcję, bo wkracza w okres interaktywny. Naśladowanie będące podstawą rozwoju dziecka w tym wieku to specyficzny dialog malucha z otoczeniem na poziomie mowy i działania.

Od 23 października na fanpage’u Fisher-Price  znajdziecie aplikację, w której możecie wirtualnie przetestować produkty z technologią POZIOMY NAUKI oraz ściągnąć kupon upoważniający do 30% rabatu na zakup produktów z linii „Ucz Się i Śmiej!”. Kupon można ściągać wielokrotnie w terminie od 2 listopada do 31 grudnia.

Ponad 80% Polaków chce mieć dwójkę lub więcej dzieci, ale prawie połowa decyduje się na jedno. Swoją decyzję tłumaczą sytuacją materialną, społeczną, brakiem czasu. Celem kampanii „Pomyśl o dziecku” jest przekonanie rodziców do tego, że warto powiększyć rodzinę. Kampania, której hasłem przewodnim jest „Fajnie mieć rodzeństwo!”, odwołuje się do tego, że dziecko w towarzystwie rodzeństwa rozwija się lepiej.

Jak mój mąż, ostatnio widząc na dachu bociana, oświadczył, a ja własnie pomyślałem, że chcę jeszcze jedną córkę... zamarłam... Wiedzieliśmy, że chcemy dwójkę dzieci, ale trzecie? Co? gdzie? jak? za co? ale, że ze mną? Biorąc pod uwagę dzisiejsze realia jestem z wielodzietnej rodziny mając dwie młodsze siostry... ale moi rodzice całe życie ciężko pracują, mają zaplecze finansowe...a my? Z drugiej strony, to chyba nie o sytuację materialną chodzi... ja chciałbym się realizować na nowych płaszczyznach ( jako matka czuję się spełniona) , a np nie przyjęcie Vi do przedszkola uwiązało mi ręce no kolejny rok... bo nie jestem efektywna w działaniu mając dwójkę dzieci 24/7 u boku...

Kampania Fundacji Mamy i Taty jest odpowiedzią na to, że Polska ma jeden z najniższych na świecie wskaźników dzietności. Według wielu prognoz, w perspektywie 20-30 lat czeka nas zapaść demograficzna, która zmieni całkowicie sytuację ekonomiczną i społeczną, spowoduje załamanie finansów publicznych, grozi międzygeneracyjnym konfliktem społecznym. "Fajnie mieć kucyka, ale siostrę fajniej!" - stwierdza rezolutnym tonem kilkulatka, bawiąca się z siostrą w jeźdźca na koniu. Chłopiec zaś w ferworze walki na poduszki przekonuje o wyższości posiadania rodzeństwa nad mieszkaniem we własnym pokoju...

Przekaz kampanii skierowany jest do małżeństw wychowujących jedno dziecko i ma zachęcić do rozważenia decyzji o powiększeniu rodziny. Organizatorzy odwołują się do uznawanego twierdzenia, że w towarzystwie rodzeństwa dziecko rozwija się lepiej. Paweł Woliński, prezes Fundacji Mamy i Taty przypomina rodzicom, że dla dzieci często dużo ważniejszą niż potrzeby materialne jest potrzeba posiadania rodzeństwa...Fundacja Mamy i Taty powołuje się też na wyniki badań przeprowadzonych na jej zlecenie przez Grupę IQS. Pokazały one, że młodzi Polacy widzą obecnie więcej barier (materialnych, emocjonalnych, społecznych, kulturowych) niż korzyści wynikających z rodzicielstwa i odkładają na nieokreśloną przyszłość ewentualną decyzję w tej sferze. Z drugiej strony dzisiejsi młodzi rodzice jedynaków mówią: „Chcę wszystkiego, co najlepsze dla mojego dziecka. Jestem skłonny zrobić dla niego więcej niż dla kogokolwiek innego. Staram się zaspokajać wszystkie jego potrzeby i dać mu to, co dla niego ważne".